maandag 2 april 2012

Altijd dikke mik



Het zat er al in, al heel in het begin.
Het altijd willen tekenen... willen creëren.
En dat niet alleen, maar met z’n twee.

Ik weet het nog goed en ik denk zus ook.
Zes jaren jong waren we.
Onze eerste teken- en schilderlessen bij schilder “Don Nederhand” te Apeldoorn.

Vrij werken en vooral schilderen op grote doeken.
Stille levens, landschappen of abstracten, wat we maar wilden maken.
Het woord “stilleven” leerden wij daar kennen.
Dons katten die tussen de ezels in zijn atelier doorliepen, waarvan er 1 een witte was, die telkens een andere kleur kreeg door verfspetters of pastelpoeder.
Wij als jongste leerlingen met de grootste productie.

Stapels werk hebben we er gemaakt.
Stapels die, jaren en jaren later, bij de inhoud van alle mappen met werk zaten voor onze toelating op de kunstacademie.

Altijd gingen wij met z’n tweeën naar Dons lessen. En toen onze moeder een eigen atelier in de tuin kreeg, waren we daar elke dag na school wel te vinden. Uiteindelijk hebben we beiden de academie in Groningen gedaan, weliswaar een jaar na elkaar. 
Na de academie zijn we samen gaan werken en dat doen we nog steeds. 
Vrij werk (het liefst schilderijen op groot doek), kinderboeken, geboortekaartjes, wenskaarten... We werken er tegelijk of omstebeurt aan.
Nog altijd dikke mik...

mijn Zus&ik

door Ati


Gemaakt voor Zus 30e verjaardag (kleurpotlood)


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen